Küçük mucizem,
Aslında senin annen olacağımı öğrendiğim ilk günden beri sana anne karnında olduğun zamanı anlatacak notlar tutmak istedim. Malesef ki annen sen büyüyüp 22 haftalık olana kadar bu isteğine vakit ayıramadı.
Artık zamanıdır diyerek klavye başına geçtim. Sana bilinç altında saklı olacak hayatının ilk başlarını anlatacağım.
2014 yılında bebek sahibi olmak babanın da benim de aklımızda olan bir şeydi. Karar verme sürecimiz ani olmadı aslında. Sen de bizi çok bekletmeden hemencik "Ben geliyorum" hazır olun diye düştün yollara. Mart ayı başında ilk doktor randevumuzda henüz benim karnımda bir yatağın bile yoktu. Hafta hafta sana karnımda kral dairesi hazırlamaya başladım. Kral dairen hazırlanıp senin yerleşmen biraz zaman aldı. O kadar sabırsızdık ki bir an önce seninle tanışmak istiyorduk. Ama sen bir o kadar ağırdan alıyordun bu taşınma işini.
Bir kaç hafta sonra bir nokta olarak seni gördük. Beyaz ufak bir noktaydın sadece. Şaşırdık.. Aslında biliyorduk, bekliyorduk ama inan bana insan ne yaşayacağını bilse bile bildiği şeyi yaşamaya başlayınca da şaşırabiliyormuş. Bir mucizeydin bizim için. Hayatımın sonuna kadar da bu mucizeyi yaşamaktan büyük zevk alacağım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder